امام زمان(عج) پس از چند سال كه انبيا نويد ظهورش را دادند وپس از ۲۵۵ سال كه اجداد طاهرينش به قصد زمينه سازي براي ظهورش تلاش و فعاليت كردند به سر صف رسيدند و انتظار به سر امد و خداوند با معجزات بزرگي او را به دنيا اورد تا پس از شهادت امام حسن عسگري (اگر مردم او را ياري كنند ويكپارچه او را بخواهند ) قيام فرمايد و جهان را پر از عدل و داد نموده وحكومت جهاني حق را تا قيامت مستقر نمايد.  ولي به مجرد رسيدن ان حضرت به سر صف سستي و جهالت مردم او را به آخر صف فرستاد و لابد  همين حرفي كه ما هم اكنون مي زنيم ( و مي گوييم هنوز وقت ظهور امام زمان نيست و...) را مردم آن روز زدند و او را به نسل ها بعد حواله دادند.

مجددا آن حضرت حدود ۱۵۰ سال پس از آن براي نسل هاي بعد پيام دادند كه اگر يكپارچه مرا ياري كنيد سعادت ديدار ما را از دست نداده و ميمنت ديدارمان به تاخير نمي افتد ( بحار الانوار جلد ۵۳ صفحه ۱۷۷) ولي مردم آن روز نيز حركتي نكردند و با عمل خود امام زمان(عج) را به اخر صف و براي زمانهاي آينده فرستادند.

بايد با درد و رنج تمام بگوييم امام عصر (ارواحنافداه) براي هر نسلي به سر صف مي رسيد ولي هر نسلي او را به آينده هاي دور مربوط مي دانست.

زمانش رسيده است كه به امام زمان (ع) روي آوريم.

زمانش رسيده كه از او غافل نباشيم.

او را امام زمان خود بدانيم نه زمان آينده.

كتاب انتظارات امام زمان از جوانان. صفحه ۱۸۲

۱۲۰۰ سال زمان كمي است؟ چرا باور نداريم كه ظهور نزديك است؟ چرا نمي خواهيم آقا بيايد؟ بار ديگر مي پرسم ۱۲۰۰ سال كم است كم غريبي كشيديم ؟ كم از نبود مولامان دردمنديم ؟ چرا باور نمي كنيم اگر همه بخواهيم آقا ميايد.

اگر به فكر خود نيستيم به فكر آقا باشيم آقا چند سال ديگر بايد غريبي بكشد و غصه ي شيعيانش را بخورد؟ آقا چند سال ديگر بايد منتظر انتظار منتظرانش باشد ؟ به خدا ما در حق امامان ظلم ميكنيم.

او امام زمان ماست نه زمان آينده. باور كنيم . از خدا به خواهيم به غريبي ائمه مولاي غريب ما را برساند.

اللهم عجل لوليك الفرج.

تا بعد.

يا علي. 

کوه پرسید ز رود

زیر این سقف کبود

راز ماندن در چیست؟ گغت :در رفتن من

کوه پرسید :و من؟ گفت در ماندن تو

بلبلی گفت ومن؟

خنده ای کرد و گفت: دز غزلخوانی تو

آه از آن آبادی

که درآن کوه رود

رود  ... مرداب شود

و در آن بلبل سرگشته سرش را به گریبان ببرد

ونخواند دیگر

من و تو بلبل و کوه و رودیم

راز ماندن جز

در خواندن من ماندن تو رفتن یار سفر کرده ی مان نیست

                                                                                    بدان !

ابوالفضل سپهر

یارانمان به فرمان رهبرشان رفتند تا ثابت کنندبه (یا لیتنی کنت معک) ی که به امام شهیدان می گفتند پایبندند... تابه امام زمانشان بگویند آقا جان به حرف نایب تو جانفشانی می کنیم اگر قدم نهی بر دیده ی مان برای تو هستی مان را زیر پا می گذاریم..... آنان ثابت کردند..............

ما چه ؟؟؟به چه رویی به آقا می گوییم : آقا بیا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا به یا لیتنی کنت معک پایبندیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا ما واقعا اهل کوفه نیستیم؟؟؟؟؟؟ یا اینکه اگر بیاید او را مانند جدش تنها می گذاریم؟؟؟؟؟؟ آیا پشت نایب برحقش ایستادیم؟؟؟؟؟ آیا برای نایبش جان فشانی می کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نکند آقا بیاید و ما شرمنده ی رویش باشیم  !!!!!!!!!!!!!!!!!!

نکند روزی مارا با یاران خونین کفنمان روبرو کنند و ...............

اللهم عجل لولیک الفرج.

تا بعد التماس دعا.

یا علی.

در حالی که امروز همه میدونن اگه مهران و فکه غصب میشد الان ایران، ایران نبود که بخواد پایتختی به اسم تهران داشته باشه!!!

و همه میدونن که راه نابودی ایران و شیعیان ایرانی، نابودی فلسطین و لبنان و عراق و افغانستان و .... هست!

و باید در حیرت بود از پیرونماهای خط امام که شعار امامو از «جمهوری فقط اسلامی، نه یک کلمه زیادتر و نه کمتر» تغییر دادن و با کمال وقاحت «جمهوری ایرانی» (و لابد بدون اسلام!) رو به زبون آوردن!

ایکاش کمی به شعارایی که میشنویم فکر میکردیم و ایکاش این "جانم فدای ایران که از دهان برخی معلوم الحال در میومد"، حقیقت داشت! و ایکاش جوونای ما واقعا حاضر بودن برای ایرانشون جون بدن!

اما ایران الان به جون من و تو نیاز نداره جوون ایران زمین!  ایران الان فقط به فکر و شعور ما نیاز داره، چیزی که همه دنیا سعی دارن ازمون بگیرنش و در اختیار اهداف خودشون قرارش بدن!

پیرو خط امام! فقط به هوش!! باش، و دیگر هیچ!

از وبلاگ: http://daftaresorkh.persianblog.ir/

تابعد .

التماس دعا.

یا علی.

دوستان من می خواهم ایندفعه یک کتاب به شما معرفی کنم.

این کتاب نوشته ی استاد سید مهدی شجاعی از انتشارات کتاب نیستان است.

اسم کتاب (صمیانه با جوانان وطنم) است.

من به شما توصیه ی اکید می کنم که این کتاب رو بخونید. این کتاب باقیمتی بسیار نازل (۱۰۰۰ تومان) ارزشی بالاتر از هزاران کتاب فلسفی دارد ....

این کتاب ارزش وجودی شما را برایتان واضحتر کرده وراه حقیقی را مبین می شود.

انشا الله من در آینده قستهایی از این کتاب با ارزش وکتابهای دیگر استاد یا دیگر استادان را در این وبلاگ  به نظر دوستان می رسانم.

اللهم عجل لولیک الفرج

از وبلاگ:

http://www.asare-sang.blogfa.com/

التماس دعا.

یا علی.

    اللهم عجل لولیک الفرج

شرمنده بابت این همه مدت تاخیر .....................................

السلام علیک یا اباصالح المهدی

چه انتظار عجیبی؟!

تو بین منتظران هم عزیز من چه غریبی؟!!!

عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت................................

چه بی خیال نشستیم ...نه کوششی نه وفایی؟

فقط نشسته گفتیم: 

                                   خدا کند که بیایی.....................

ما معتقدیم عشق سر خواهد زد
                                               بر دست ستم کسی تبر خواهد زد
سوگند به هر چهارده ایه ی نور
                                                سوگند به زخم های سر شار غرور

اخر شب سرد ما سحر می گردد.
                                                 مهدی به میان شیعه بر می گردد

التماس دعا .

تا بعد .

یا علی.

به عطر خود بهاران زنده کردند

به زیر لب بگفتا لا له این حرف

شهیدان لا له را شرمنده کردند

برای شادی روح شهیدان صلوات.

التماس دعا.

یا علی.

اگر حجاب ظهورت وجود پست من است

     دعا نما که بمیرم چرا نمی آیی؟

تابعد.

التماس دعا.

یا علی.

تا بعد.

التماس دعا .

یا علی

 یا خدای علی

آن شب تنها ترین شب کوفه بود و خسوفی ترین شب تاریخ  چند پاره ابر سیاه بر شهر کوفه سایه انداخته بود . روحی الهی در سکوت غمگین شب به پرواز ملکوت درآمده بود.مرغابی ها غمگین ترین آوازهارا به گلوی شب ریخته بودند زمین از این فاجعه می لرزید و ستونهای مسجد کوفه مرثیه سر داده بودند. علی(ع)آن مرد عدالت در بستر شهادت آرمیده بود عرشیان نگران این صحنه با هم نجوا می کردند .محراب کوفه در سکوتی غنوده بود . بیوه زنان و طفلان بی پدر در غبار سنگین آن لحظه های جان فرسا دیده ها را بر در دوخته و منتظر باز شدن آن با دستان یتیم نواز مولایشان بودند که باز هم پدر و پناهشان بیاید و برایشان قوت شبانه بیاورد. آری شانه های زخمی علی(ع)به انبان نان و خرما الفتی دیرینه داشت و ایتام و بی پناهان با طنین گامهای او مانوس بودند . هان ای زمینیان با علی چه کردند...؟ این سوالی بود که آسمانیان از اهل زمین می پرسیدند. شب میرفت تا به صبح برسد که ناگهان حزن انگیز ترین فریادها از خانه علی(ع) بر خاست .کوفه در میان دستان آکنده از شرمش  مردمی از تبار عرشیان را با فرق شکافته به عرشیان تقدیم می کرد . تاریخ هم از عمق این فاجعه تام می گریست و خطاب به زمینیان می گفت ...؟ ای مردم با تجسم عدالت چه کردید ؟ ننگتان باد که با وسوسه های شیطانی دستان خود را به خون بهترین انسانها آلودید ... آیا نیندیشید که زمین لحظه های بدون علی (ع) را چگونه سرکند؟ شب بدون مناجات علی(ع)چگونه سحر کند؟نفرین بر آن دستان مظلوم کش که خاک نشینان را باز هم بر خاک نشاندند و زخمی عمیق در سینه درد آلود تاریخ بشر نشاندند زخمی که با هیچ مرهمی التیام نمی یابد . 

                گویند(ع) علی را که خدا بود  نبود

                             گویند که از خدا جدا بود   نبود

                             من در عجبم میان این بود ونبود

                             این بود چه بودی است که هم بود و نبود!!!!!!!!!

التماس دعا .

              چشمایی که تا دیروز

                               هزارتا مشتری داشت

                                                   چندش میاره امروز

  اما غمی نداره

                  چون عاشق خداشه

                                     به جای مردم خدا

                                                  مشتریه چشماشه

یا خدیجه الکبری

یابنت رسول الله ، یا زوجه ولی الله.

...خواستم بگویم که

                   فاطمه مادر حسنین است

                                        دیدم که فاطمه نیست.

   خواستم بگویم که 

                    مادر زینب است

                                    باز دیدم فاطمه نیست.

       نه. اینها همه هست و اینهمه فاطمه نیست

                    فاطمه فاطمه است. 

                                              (دکتر علی شریعتی)

من این روز را به همه مادران و دختران فرشته خوی آریایی تبریک می گویم.

التماس دعا

تابعد

یا زهرا

خدا یا کمکم کن.

سلام .

همین در معرفی این وبلاگ کافیست که:

اینجا ترددگاه فرشته های بیمانند دنیاست .

هرکس اینجاست فرشته ایست با قلب شیشه ای.

مراقب باش .

مبادا صدای پایت شیشه ای را بلرزاند......

تا بعد.

التماس دعا .

یا علی.